Ich bin ein Programmierer, wiege 85 Kilogramm und benutze den Stuhl seit anderthalb Jahren täglich für 12 Stunden.
1) Es ist ein bemerkbarer Stuhl.
2) Er ist bequem (als Person habe ich keine hohen Ansprüche) und einfach zusammenzubauen.
3) Das Kunstleder ist nur in der Farbe verblasst. Allerdings habe ich keine Illusionen und erwarte (abhängig von der Nutzung und ob er in der Nähe eines Fensters steht, das Sonnenlicht ausgesetzt ist), dass als nächstes das Abblättern beginnt. Bisher ist das noch nicht passiert.
4) Die Armlehnenkissen sind an den Ellenbogen abgenutzt. Allerdings verspüre ich keine Unannehmlichkeiten.
5) Der Mechanismus zur Höhenverstellung des Stuhls hat angefangen, kaputt zu gehen. Manchmal senkt er sich von alleine.
6) Schließlich sind die Räder das größte Problem. Der Metallstift der Räder dringt durch den Aufbau in ein Loch aus dickem Kunststoff im Bein des Stuhls ein. Aufgrund des Drucks, den er erhält, wird der Kunststoff brechen und die Räder werden abfallen, was ein Verletzungsrisiko für die Person darstellt, die auf dem Stuhl sitzt. Außerdem ruhen die Beine beim Sitzen auf den Rädern und drücken sie. Ich kämpfe darum, sie mit heißem Silikon zu kleben, um sie noch etwas länger intakt zu halten.
7) Preis: Ich habe den Stuhl für 65 Euro gekauft und jetzt, mit allgemeinen Preissteigerungen, kann man ihn für 100 Euro finden.
Fazit: Der Mangel an den Rädern wird ein Nachteil sein. Kunststoff nutzt sich natürlich ab. Besonders, wenn man ihn auf Teppichen zieht. Es ist ein weiterer Punkt, den jemand beim Kauf eines Stuhls überprüfen sollte, da es schwierig ist, ihn zu reparieren und er den ganzen Stuhl ruiniert.
Είμαι προγραμματιστής στα 85 κιλά και τη χρησιμοποιώ 12 ώρες την ημέρα το τελευταίο 1 1/2 χρόνο.
1) Είναι εμφανίσημη καρέκλα.
1) Είναι αναπαυτική (σαν άνθρωπος δεν έχω τεράστιες απαιτήσεις) και εύκολη στη συναρμολόγηση.
2) Η δερματίνη έχει αλλιωθεί ως προς το χρώμα και μόνο. Παρόλα αυτά δεν έχω αυταπάτες και αναμένω (αναλογα με τη χρήση και αν είναι κοντά σε παράθυρο που τη βλέπει ο ήλιος) ότι το επόμενο βήμα είναι να αρχίσει να ξεφτίζει. Προς το παρόν δεν έχει συμβεί.
3) Τα μαξιλαράκια στα χέρια έχουν κάτσει στους αγκώνες. Δεν νιώθω παρόλα αυτά ενόχληση
4) Ο μηχανισμός ρύθμισης του ύψους της καρέκλας, έχει αρχίσει να χαλάει. Κάποιες φορές κατεβαίνει μόνος του.
5) Τέλος τα ροδάκια είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Ο μεταλλικός πύρος απο τα ροδάκια εισχωρεί απο κατασκευής του σε τρύπα απο χοντρό πλαστικό στο πόδι της καρέκλας. Απο τις πιέσεις που δέχεται το πλαστικό θα σπάσει και τα ροδάκια φεύγουν, με κίνδυνο για τον άνθρωπο που κάθεται στη καρέκλα να χτυπήσει. Επιπλέον τα πόδια της καρέκλας, όταν κάθεται άνρωπος ακουμπάνε στα ροδάκια και τα πιέζουν. Παλεύω με θερμή σιλικόνη να τα κολλήσω και να τα διατηρήσω λίγο ακόμα.
6) Τιμή : τη καρέκλα την αγόρασα στα 65 ευρώ και τώρα με τις γενικές ανατιμήσεις τη βρίσκεις στα 100 ευρώ.
Συμπέρασμα : To ελάττωμα με τα ροδάκια θα στο βγάλει. Το πλαστικό απο τη φύση του φθείρεται. Ειδικά αν τη σέρνεις σε χαλιά. Είναι άλλος ένας έλεγχος που πρέπει να κάνει κάποιος όταν αγοράζει καρέκλα, διότι δύσκολα διορθώνεται και σου βγάζει off όλη τη καρέκλα.
