Ein kleines Mädchen beschreibt das tägliche Leben mit ihrem Papa. Ein Papa, der ihr die Welt beibringt, Umarmungen macht, Märchen liest, spielt und Zeit mit ihr verbringt, auch wenn er Arbeit hat und keine Angst davor hat, sein Bild vor ihr zu zerknittern.
Durch dieses Kinderbuch sehen wir den Papa aus den Augen eines kleinen Mädchens... Einen Schutzengel-Giganten!
Und ich, als ich klein war, habe meinen Papa bewundert, wenn er sich rasiert und seine Haare kämmt. Ich hob meinen Kopf und sah ihn wie einen riesigen, gewaltigen Menschen, der mich für immer beschützen würde. Er war mein Held und ich glaubte, er würde mich niemals im Stich lassen... Das war mein Papa!
So sieht auch das kleine Mädchen seinen Papa... Einen riesigen Menschen, der immer bei ihr sein und sie für immer beschützen wird. Deshalb ist der Papa im Vergleich zum Mädchen riesig. Damit wird die Schutzfunktion der Eltern für ihre Kinder betont.
In den speziellen Zeichnungen ist der Papa übergewichtig, ungepflegt, mit langen Haaren und Bart... Das haben sogar meine Kinder bemerkt... Und auch mein Papa hatte eine Zeit lang Bart und einen kleinen Bauch. Dieses Bild ist jedoch sehr weit entfernt vom Bild meines eigenen Papas, und meiner Meinung nach schmückt es nicht das allgemeine Bild von Vätern.
Die Texte sind klein und einfach, deshalb halte ich sie für geeignet für sehr kleine Kinder.
Ich mag die knallrote, verspielte Schriftart im Titel auf dem Umschlag sehr, die die ganze Länge einnimmt, und somit sofort die Botschaft an den Leser vermittelt.
Obwohl an einer Stelle der Name erwähnt wird, ist die Mama nirgends zu sehen... Das hat mich aber nicht gestört, denn dieses Buch ist dem Papa gewidmet!
Ένα μικρό κοριτσάκι περιγράφει την καθημερινή ζωή μαζί με τον μπαμπά της. Ένας μπαμπάς που της μαθαίνει τον κόσμο, κάνει αγκαλιές, διαβάζει παραμύθια, παίζει και περνάει χρόνο μαζί της, ακόμα κι όταν έχει δουλειά και δεν φοβάται να τσαλακώσει την εικόνα του μπροστά της.
Μέσα από αυτό το παιδικό βιβλίο βλέπουμε τον μπαμπά από τα μάτια ενός μικρού κοριτσιού... Έναν προστάτη γίγαντα!
Κι εγώ, όταν ήμουν μικρούλα, παρακολουθούσα με λατρεία τον μπαμπά μου να ξυρίζεται και να χτενίζει τα μαλλιά του. Σήκωνα το κεφάλι μου και τον έβλεπα σαν έναν τεράστιο, θεόρατο άνθρωπο που θα με προστατεύει για πάντα. Ήταν ο δικός μου ήρωας και πίστευα ότι δεν θα με αφήσει ποτέ... Ήταν ο μπαμπάς μου!
Κάπως έτσι βλέπει και το μικρό κοριτσάκι τον μπαμπά του... Έναν τεράστιο άνθρωπο που θα είναι μαζί της και θα την προστατεύει για πάντα. Γι' αυτό άλλωστε ο μπαμπάς είναι τεράστιος σε σχέση με το κοριτσάκι. Έτσι τονίζει την προστασία που δίνουν οι γονείς στα παιδάκια τους.
Στα συγκεκριμένα σκίτσα, ο μπαμπάς είναι υπέρβαρος, ατημέλητος με μακριά μαλλιά και γένια... Αυτό το παρατήρησαν ακόμα και τα παιδάκια μου... Και ο δικός μου μπαμπάς, είχε κάποια εποχή γένια και κοιλίτσα. Αυτό το σκίτσο όμως είναι πολύ μακριά από την εικόνα του δικού μου μπαμπά και κατά την άποψή μου δεν κολακεύει καθόλου την γενική εικόνα των μπαμπάδων.
Τα κείμενα είναι μικρά και απλά, και γι' αυτό το βρίσκω κατάλληλο για πολύ μικρά παιδάκια.
Μου αρέσει πολύ η κατακόκκινη παιχνιδιάρικη γραμματοσειρά στον τίτλο του εξωφύλλου που καταλαμβάνει όλο το μήκος, οπότε δίνει αμέσως στον αναγνώστη το μήνυμά του.
Αν και σε κάποιο σημείο γίνεται αναφορά στο όνομά της, η μαμά δεν υπάρχει πουθενά... Αυτό όμως είναι κάτι που δεν με ενόχλησε, γιατί αυτό το βιβλίο είναι αφιερωμένο στον μπαμπά!