Ein sehr schönes Spiel, mit dem Nachteil, dass die Löcher von den Schrauben nicht richtig um 1-2 Millimeter berechnet sind. So passen die Beine leicht unter eine Stange (vielleicht auch die andere) und sie klingen, als würden sie den Boden berühren.
Ein weiterer Nachteil ist, dass es anscheinend zu einer Seite hin neigt, wahrscheinlich aufgrund der vorherigen Ungenauigkeit.
Außerdem lockern sich einige Schrauben immer wieder, egal wie fest wir sie anziehen (zum Beispiel der Griff für die Hände).
Schließlich, wenn man darüber hinwegsieht, dass unser Baby beim ersten Versuch darauf blutete, ist es ein Spiel, das unsere Kinder genießen.
Die Stoffe (Schweif, Mähne) und der Sitz halten immer noch.
Ένα πολύ όμορφο παιχνίδι, με μείον το ότι για 1-2 χιλιοστά δεν είναι σωστά υπολογισμένες οι τρύπες από τις βίδες. Έτσι τα πόδια περνούν ελάχιστα κάτω από τη μία μπάρα (ίσως κι από την άλλη) και ακούγονται να χτυπούν στο πάτωμα.
Ένα ακόμα μείον ότι φαίνεται να γέρνει προς τη μία πλευρά, μαλλον εξ αιτίας της προηγούμενης αστοχίας.
Επίσης κάποιες βίδες επιμένουν να χαλαρώνουν όσο κι αν τις σφίξουμε (π.χ. της λαβής για τα χέρια).
Τέλος αν εξαιρέσει κανείς το γεγονός ότι την πρώτη φορά που το δοκίμασε η μπέμπα μας, χτύπησε και μάτωσε το στοματάκι της στο "αυτί" του αλόγου, κατά τα άλλα είναι ένα παιχνίδι που το χαίρονται τα παιδιά μας.
Τα υφάσματα (ουρά, χαίτη) και το καθισματάκι ακόμα αντέχουν.
