Vorteile: Metallisch (nicht "künstliches" Plastik), robust, Thermometer zur Einstellung der Wassertemperatur, Schalter schaltet sich nicht ein, wenn das Wasser unter dem Limit liegt (nicht bei 0,80 ml, wie behauptet, es ist kleiner, aber 0,80 ist die Höhe des Metallstifts des Thermometers), abnehmbarer Deckel, nicht mit dem üblichen Plastikschalter/-verschluss, der leicht bricht.
Nachteile: Der einzige, aber signifikante Nachteil ist, dass der Schalter nicht automatisch ausgeht, wenn man ihn entfernt/anhobt, bevor er von selbst abschaltet, wenn er 100 Grad kocht. Und er bleibt heiß, wenn man ihn wieder auf die Basis stellt, auch wenn er komplett leer ist. Es erfordert Aufmerksamkeit und Verhaltensanpassung, bis es zur Gewohnheit wird, ihn manuell zu schließen.
Was verschiedene andere Kommentare betrifft, die ich gelesen habe: Es stimmt, dass der abnehmbare Deckel und die Position des Griffs meine Hand mit Dampf "verbrennen" können, wenn ich ihn sofort nach dem Entleeren wieder auffülle. Aber komm schon! Grundlegendes gesundes Menschenverstand und Sorge um meine Sicherheit! Entweder lasse ich ihn etwas abkühlen oder (was für mich üblich ist) fülle ich ihn mit einer 1-Liter-Glasflasche Tomatensaft (mit weiter Öffnung), damit ich den Wasserkocher nicht bewegen/tragen muss.
Schließlich ist es zu früh, um etwas über Kalkablagerungen zu sagen, die sich natürlich ansammeln werden, und es versteht sich von selbst, dass ich es nicht "ansammeln" lasse (ich habe es seit einer Woche), die Zitronensäure ist bekannt (1,7 Liter Wasser zum Kochen bringen, 1-1,5 Esslöffel Zitronensäure hinzufügen und 2-3 Minuten stehen lassen) und es macht ihn wie neu.
Υπέρ: Μεταλλικός (όχι το "ψεύτικο" πλαστικό), στιβαρός, θερμόμετρο ώστε να το βγάλεις αν θέλεις το νερό συγκεκριμένη θερμοκρασία, ο διακόπτης δεν ανάβει αν γεμίσεις νερό κάτω από το όριο (δεν ισχύει τα 0,80 ml που λέει, είναι μικρότερο, αλλά τα 0,80 είναι το ύψος της μεταλλικής ακίδας του θερμομέτρου), το καπάκι είναι αποσπώμενο, όχι με το σύνηθες πλαστικό διακόπτη/κλείστρο που χαλάει αρκετά εύκολα.
Κατά: Το μόνο, σοβαρό όμως, μειονέκτημα είναι ότι ο διακόπτης δεν απενεργοποιείται αυτόματα αν το βγάλεις/σηκώσεις πριν σβήσει από μόνο του όταν φθάσει τους 100 βαθμούς βρασμού. Και εξακολουθεί να είναι αναμένος όταν το βάλεις ξανά στην βάση ακόμα και αν είναι τελείως άδειος. Χρειάζεται προσοχή και προσαρμογή συμπεριφοράς, μέχρι να γίνει συνήθεια να τον κλείνεις χειροκίνητα.
Σχετικά με διάφορα άλλα σχόλια που διάβασα: Το ότι το καπάκι είναι αποσπώμενο και η θέση της χειρολαβής μπορεί να "κάψει" το χέρι μου με τους υδρατμούς αν πάω να το γεμίσω ξανά αμέσως μόλις αδειάσει, ναι ισχύει. Αλλά έλεος! Στοιχειώδης κοινή λογική και φροντίδα για την ασφάλεια μου! Ή τον αφήνω λίγο να κρυώσει ή (το συνηθισμένο για μένα) το γεμίζω με ένα γυάλινο μπουκάλι 1 λίτρου από χυμό ντομάτας (με μεγάλο στόμιο) και για να μην μετακινώ/κουβαλάω τον βραστήρα.
Τέλος, για τα άλατα είναι νωρίς, που φυσικά θα πιάσει και εννοείται ότι δεν τον αφήνω να "κτιστεί" (τον έχω μια βδομάδα), το νιτρικό ζαχαροπλαστικής είναι γνωστό (βράσιμο νερού 1,7 λίτρων, πρόσθεση 1-1,5 κουταλιάς σούπας νιτρικό και το αφήνω 2-3 λεπτά ) και το κάνει σαν καινούργιο.