Okay, es ist eine Sache, über ein stationäres Fahrrad für 800 Euro zu sprechen, und eine andere Sache, über eines für 20+ Euro zu sprechen.
Erstens ist es kein Fahrrad, es ist nur ein Pedaltrainer.
Der Widerstand ist nicht großartig, es ist wie das Fahren eines normalen Fahrrads auf einer geraden Straße mit niedriger Geschwindigkeit (ich hätte gerne stärker treten müssen). Es fühlt sich auch an wie das Fahren eines Wasserfahrrads, bei dem der Propeller die Luft trifft und die Beine sich etwas "chaotisch" und schnell bewegen.
Die Kunststoffteile, an denen das Metall reibt, werden abgenutzt und die Knöpfe fallen ab.
Du musst es ganz festziehen, um zu sagen, dass es etwas Widerstand hat (nicht großartig).
Wenn du Armübungen machst, ist es in Ordnung.
Außerdem steht es nirgendwo stabil, du musst es an eine Wand stellen oder an einem Möbelstück anlehnen, um es davon abzuhalten, sich zu bewegen.
Trotz all dem, wenn ich ein 20-minütiges Training mache, habe ich das Gefühl, etwas getan zu haben.
Εντάξει, άλλο να μιλάμε για στατικό ποδήλατο εκγύμνασης των 800 ευρώ και άλλο των 20+ ευρώ.
Πρώτα απ' όλα δεν είναι ποδήλατο, είναι απλώς πεταλιέρα.
Δεν είναι μεγάλη η αντίσταση, είναι σαν να κάνει κανείς κανονικό ποδήλατο σε μια ευθεία με τις χαμηλές ταχύτητες (θα ήθελα να χρειαστεί να πιέσω περισσότερο). Επίσης μοιάζει με το να κάνει κανείς θαλάσσιο ποδήλατο όταν όσο κάνεις, η προπέλα του χτυπάει αέρα και έτσι τα πόδια γυρίζουν κάπως "άναρχα" και γρήγορα γύρω γύρω.
Τα πλαστικά που έχει στο σημείο που τρίβονται τα σίδερά του τρώγονται και πέφτουν τα ροκανίδια τους.
Πρέπει να το σφίξεις τέρμα για να πεις ότι έχει μια Χ αντίσταση (όχι μεγάλη).
Αν κάνει κανείς εκγύμναση στα χέρια του, είναι ΟΚ.
Επίσης δεν στέκεται σταθερά κάπου, πρέπει να το βάλεις σε έναν τοίχο, ή να ακουμπάει σε κάποιο έπιπλο για να μην πηγαίνει πέρα δώθε.
Παρόλα αυτά, αν κάνω κανένα 20λεπτο, αρχίζω και αισθάνομαι ότι κάτι έκανα.
