Meine fünfjährigen Zwillingsjungen lieben Pferde... Ich suchte also nach einem Buch für ihr Alter mit Pferde als Hauptfiguren.
Ich habe wirklich ins Schwarze getroffen... Nicht nur, dass der Hauptcharakter ein Pferd ist, sondern dieses spezielle Buch ist das Ergebnis einer Zusammenarbeit meiner Lieblingsautorin Irida Samartzis und Antonis Papathiodoulos.
Jedes Mal, wenn ich diese beiden Namen in einem Kinderbuch sehe, ist das wunderbare Endergebnis garantiert!
Ein Pferd, die "Schönheit", erzählt uns ihre Lebensgeschichte. Durch ihre Erzählung erkennen wir, wie schwierig, anstrengend und oft ungerecht das Leben der Pferde ist.
Besonders in früheren Zeiten, als die Menschen auf Pferde für viele Arbeiten angewiesen waren, wie das Ziehen von Kutschen mit schwerer Last, die Arbeit auf den Feldern und natürlich das Reiten, auch wenn sie nicht die Kenntnisse hatten.
Wir sehen das mühsame Leben dieser wunderbaren Tiere durch die Augen der Schönheit. Das Fehlen von Einfühlungsvermögen, Strenge und Misshandlung! Aber auch das Bedürfnis und der Versuch, zu überleben!
Natürlich denkt unser Geist auch an die Misshandlung aller anderen Tiere, die leider noch heute existiert.
Die Originalität dieses Buches besteht darin, dass der Protagonist selbst seine Geschichte erzählt, der aber kein Mensch ist, sondern ein Pferd!
Es ist also ein Buch in der Pferdesprache, nur hat die Autorin es in unsere Sprache übersetzt, damit wir es verstehen.
Das allein ist ein Element, das die Fantasie kleiner Leser anregt, besonders derjenigen, die Pferde lieben!
Durch das Lesen von Schönheit lernen sie, wie schwer das Leben der Pferde in früheren Zeiten war. Sie entwickeln Empathie und Sensibilität gegenüber Pferden und damit auch gegenüber allen Tieren!
Obwohl meine fünfjährigen Jungen dieses Buch lieben, sind die Texte ziemlich lang und ermüden sie ein wenig. Um ihr Interesse zu halten, lasse ich einige Abschnitte weg oder erzähle sie mit meinen eigenen Worten.
Zum Glück hat sich die Einstellung der meisten Menschen gegenüber Pferden geändert... Dennoch habe ich mich gefragt, denn auch heute gibt es noch einige, die Tiere immer noch auf die gleiche unerträgliche Weise behandeln.
Ein Satz aus dem Buch, der mein Herz berührte, ist: „Oft vergessen die Menschen, wenn sie es gut haben, jene, die dafür arbeiten. Tiere und Menschen.“! Große Wahrheit...
Die schwarze Schönheit ist ein berührendes und sensibles Buch aus der Reihe „Kleine, große Klassiker“… Ich werde auf jeden Fall auch die anderen Bücher kaufen...
Τα δίδυμα πεντάχρονα αγοράκια μου λατρεύουν τα άλογα... Έψαχνα λοιπόν ένα βιβλίο για την ηλικία τους με πρωταγωνιστές άλογα.
Πραγματικά πέτυχα διάνα... Όχι μόνο ο κεντρικός ήρωας είναι άλογο, αλλά το συγκεκριμένο βιβλίο είναι αποτέλεσμα συνεργασίας της αγαπημένης μου Ίριδας Σαμαρτζή και του Αντώνη Παπαθεοδούλου.
Κάθε φορά που βλέπω μαζί αυτά τα δύο ονόματα σε παιδικό βιβλίο, το υπέροχο τελικό αποτέλεσμα είναι σίγουρο!
Ένα άλογο, η "Καλλονή", μας λέει την ιστορία της ζωής της. Μέσα από την αφήγησή της, συνειδητοποιούμε πόσο δύσκολη, κουραστική και άδικη πολλές φορές είναι η ζωή των αλόγων.
Ειδικά τα παλαιότερα χρόνια, που οι άνθρωποι βασίζονταν στα άλογα για πολλές δουλειές, όπως να σέρνουν άμαξες με πολύ βάρος, να δουλεύουν στα χωράφια και φυσικά να τα ιππεύουν, ακόμα κι αν δεν είχαν τις γνώσεις.
Βλέπουμε την κοπιαστική ζωή αυτών των υπέροχων ζώων μέσα από τα μάτια της Καλλονής. Την έλλειψη ευαισθησίας, την αυστηρότητα και την κακομεταχείριση τους! Αλλά και την ανάγκη και προσπάθειά τους για επιβίωση!
Συνειρμικά βέβαια, το μυαλό μας πηγαίνει στην κακομεταχείριση όλων των άλλων ζώων, που δυστυχώς υπάρχει ακόμα και στις μέρες μας.
Η πρωτοτυπία αυτού του βιβλίου είναι ότι, ο ίδιος ο πρωταγωνιστής λέει την ιστορία του, που όμως δεν είναι άνθρωπος, αλλά άλογο!
Είναι λοιπόν ένα βιβλίο στην αλογίσια γλώσσα, απλά η συγγραφέας το μετέφρασε στην δική μας, για να το καταλαβαίνουμε κι εμείς.
Αυτό από μόνο του είναι ένα στοιχείο που εξιτάρει την φαντασία των μικρών αναγνωστών, ειδικά όσων αγαπούν τα άλογα!
Με την ανάγνωση της Καλλονής, μαθαίνουν πόσο δύσκολη ήταν η ζωή των αλόγων τα παλαιότερα χρόνια. Αποκτούν ενσυναίσθηση κι ευαισθησία προς τα άλογα και κατ' επέκταση προς όλα τα ζώα!
Αν και τα πεντάχρονα αγοράκια μου λατρεύουν αυτό το βιβλίο, τα κείμενα είναι αρκετά μεγάλα και τους κουράζουν λίγο. Για να κρατήσω το ενδιαφέρον τους, παραλείπω μερικά κομμάτια ή τα λέω με δικά μου λόγια.
Ευτυχώς, η αντίληψη των περισσότερων ανθρώπων απέναντι στα άλογα έχει αλλάξει... Προβληματίστηκα όμως, γιατί ακόμα και στις μέρες μας υπάρχουν κάποιοι, που ακόμα αντιμετωπίζουν τα ζώα με τον ίδιο απαράδεκτο τρόπο.
Μία φράση από το βιβλίο που τσίμπησε την καρδιά μου είναι: "Συχνά οι άνθρωποι όταν καλοπερνούν, ξεχνούν εκείνους που δουλεύουν για αυτόν τον σκοπό. Ζώα και ανθρώπους."! Μεγάλη αλήθεια...
Η μαύρη καλλονή είναι ένα συγκινητικό κι ευαίσθητο βιβλίο από την σειρά "Μικρά, μεγάλα κλασικά"... Σίγουρα θα πάρω και τα υπόλοιπα βιβλία...