Es ist ein sehr gutes Spiel, um es 5-6 Mal zu spielen, nur.
Es ist NICHT für Leute, die alles schocken oder übermäßig reif sind.
[Die Regeln sind einfach: Jede Karte hat eine Zahl für Miesere.
Jeder zieht 3 Karten, sagen wir "Sie haben gesehen, wie Sie sich die Nase gegrübelt haben" mit 2, "Führerscheinentzug" 50, und "Jemand bringt Sie um" 100.
Jeder Spieler zieht eine Karte, und die anderen müssen sie in eine Position in ihren eigenen Karten einordnen. Das heißt, wenn Sie ein Haar im Essen finden, ist das schlimmer, als gesehen zu werden, sich die Nase zu kratzen, aber nicht so schlimm wie den Führerschein zu verlieren. Wenn Sie richtig tippen, gewinnen Sie die Karte, sonst ist der nächste an der Reihe. Wenn niemand gewinnt, geht die Karte verloren.
Der Gewinner ist, wer 10 Karten erreicht.]
+ Es ist lustig und eine gute Möglichkeit, sich gegenseitig etwas besser kennenzulernen, da es zeigt, wie jeder denkt.
Ist es schlimmer, 5 Jahre im Gefängnis in einem Entwicklungsland zu verbringen, oder dass dir eine Flasche in den *A* schlägt?
- Aber es hat auch einige ziemlich ernste Nachteile.
Der Miesere-Index ist völlig subjektiv, oft stimmt die ganze Gruppe darin überein, dass er viel zu dumm ist.
Zum Beispiel soll es besser sein, zu erfahren, dass ihr Ex der Vater eures Kindes ist, als ein virales Video zu machen, in dem man ihn spielt.
Oder die Scheidung ist schlimmer, als Sex mit deinem Bruder/deiner Schwester zu haben.
Außerdem gibt es verschiedene Übersetzungsfehler, zum Beispiel "Blind Date und Stefan Chios erscheint" mit 90, was eine extrem hohe Zahl ist.
Im Bild lesen wir jedoch "why don't you have a seat", eine Phrase, die Chris Hansen in der Serie To catch a predator benutzt.
Das heißt, das Blind Date mit einem Journalisten ist in Wirklichkeit ein Versuch, mit einer minderjährigen Person zusammenzukommen, und sobald man erwischt wird.
Und natürlich gibt es große Unterschiede in Kultur und Mentalität. Es gibt andere Tabus und Vorurteile in Amerika und hier.
Das Schlimmste ist aber, dass man, wenn man die Karten 2-3 Mal sieht, sie auch noch im Gedächtnis behält, und das Spiel wird zu einem Gedächtnisspiel, bei dem der Spaß durch den besonderen Humor verloren geht.
.
Kurz gesagt, eine ausgezeichnete Wahl für Cafés mit Brettspielen, die Studenten anziehen.
Είναι ένα πολύ καλό παιχνίδι για να παίξετε 5-6 φορές, μόνο.
ΔΕΝ είναι για άτομα που σοκάρονται με τα πάντα, ή υπερβολικά ώριμους.
[Οι κανόνες είναι απλοί: κάθε κάρτα έχει έναν αριθμό μιζέριας.
Ο καθένας παίρνει 3 κάρτες, ας πούμε "σε είδαν να ξύνεις τη μύτη σου" με δείκτη 2, "αφαίρεση διπλώματος" 50, και "σε β*άζει αρκούδα" στα 100.
Κάθε παίκτης τραβάει μία κάρτα, και πρέπει οι υπόλοιποι να την κατατάξουν σε μία θέση στις δικές τους. Δηλαδή, αν βρεις τρίχα στο φαγητό είναι χειρότερο από το να σε δουν να ξύνεσαι, αλλά όχι καλύτερο από το να χάσεις το δίπλωμά σου. Αν επιλέξεις σωστά κερδίζεις την κάρτα, αλλιώς συνεχίζει ο επόμενος. Αν δεν την κερδίσει κανείς, χάνεται.
Νικητής είναι αυτός που θα φτάσει 10 κάρτες.]
+ Είναι αστείο και ένας καλός τρόπος να γνωριστείτε λίγο παραπάνω μεταξύ σας, καθώς δείχνει πώς σκέφτεται ο καθένας.
Θεωρείς χειρότερο να μπεις 5 χρόνια φυλακή σε τριτοκοσμική χώρα, ή να σου κολλήσει μπουκάλι στον κ*λο;
- Όμως έχει και αρκετά σοβαρά μειονεκτήματα.
Ο δείκτης μιζέριας είναι τελείως αντικειμενικός με πολλές φορές ολόκληρη την παρέα να συμφωνεί πως είναι υπερβολικά ηλίθιος.
Παράδειγμα, το να μαθαίνεις πως ο πρώην της είναι ο πατέρας του παιδιού σας είναι υποτίθεται καλύτερο από το να γίνει viral ένα βίντεο που τον παίζεις.
Ή το διαζύγιο είναι χειρότερο από το να κάνεις σεξ με τον αδερφό/αδερφή σου.
Έπειτα υπάρχουν διάφορα λάθη στη μετάφραση, παράδειγμα το "ραντεβού στα τυφλά και εμφανίζεται ο Στέφανος Χίος" να έχει 90, εξαιρετικά ψηλό νούμερο.
Στη φωτογραφία διαβάζουμε όμως "why don't you have a seat", μία φράση που χρησιμοποιεί ο Chris Hansen στη σειρά To catch a predator.
Δηλαδή το ραντεβού στα τυφλά με έναν δημοσιογράφο είναι στην πραγματικότητα προσπάθεια συνεύρεσης με ανήλικο άτομο και μόλις σε έπιασαν.
Και φυσικά υπάρχουν τεράστιες διαφορές στην κουλτούρα και τη νοοτροπία. Άλλα ταμπού και προκαταλήψεις έχουν στην Αμερική, και άλλα εδώ.
Το χειρότερο όμως είναι πως άμα δείτε τις κάρτες 2-3 φορές, μετά τις θυμάστε και γίνεται παιχνίδι μνήμης, χάνοντας κάθε διασκέδαση που μπορεί να προσφέρει μέσω του ιδιαίτερου χιούμορ του.
.
Με λίγα λόγια, μία εξαιρετική επιλογή για καφετέριες με επιτραπέζια που μαζεύουν φοιτητές.
