Es ist ein interessantes Produkt. Es hat einige Vorteile für bestimmte Anwendungen (hauptsächlich einen: stabile externe Spannung von 1,5 V). Für einige Geräte, die Spannungen unter 1,5 V nicht gut vertragen, ist dies ein positiver Aspekt, obwohl ich denke, dass diese Geräte minimal sind. Im Vergleich zu den besten NiMh-Batterien (z. B. Eneloop) gibt es jedoch einige Unterschiede:
a) Xtar-Batterien sind doppelt so teuer.
b) Sie benötigen ein spezielles Ladegerät.
c) Die stabile externe Spannung von 1,5 V mit abruptem Abschalten macht es unmöglich, den Ladestand zu messen/abschätzen. Die neueren Xtar-Modelle verbessern diese Schwäche, indem sie die Spannung während der letzten ~5% der Kapazität auf 1,1 V senken, aber sie sind noch teurer (die blauen, die neuesten) und/oder opfern Kapazität (die grünen). Sie erfordern auch ein anderes Ladegerät als die spezifischen "alten" Xtar-Batterien (weiße).
d) Aufgrund der Umwandlung von der natürlichen Spannung der internen Lithiumzelle gibt es zwangsläufig einen Kostenfaktor in Bezug auf die Batteriekomplexität: mehr "bewegliche Teile", die kaputt gehen können. Es gibt auch einen Effizienzverlust, der jedoch durch die höhere Energiedichte der Lithiumchemie ausgeglichen wird.
e) Die besten NiMh-LSD-Batterien (z. B. die weißen Eneloop, nicht die blauen Eneloop Pro) haben bestätigte Lebensdauer-Messungen mit beeindruckend geringen Kapazitätsverlusten und minimaler Selbstentladung. Xtar liefert beeindruckende Zahlen für ihre Batterien (beeindruckend im Vergleich zu günstigen NiMh-Batterien, nicht im Vergleich zu Eneloop). Allerdings wurden sie noch nicht ausreichend unabhängig bestätigt, wie es bei Eneloop-Batterien der Fall ist. Das Gleiche gilt für ihre Zuverlässigkeit. Selbst wenn sie bestätigt werden, rechtfertigen sie den doppelten Stückpreis immer noch nicht.
f) Aufgrund der Funktionsweise der meisten Geräte führt eine erhöhte Nennkapazität in mWh selten zu einer längeren Nutzungsdauer pro Ladung.
Είναι ενδιαφέρον προϊόν. Εχει κάποια πλεονεκτήματα για κάποιες εφαρμογές (βασικά ένα: σταθερό εξωτερικό voltage στα 1.5v. Για κάποιες συσκευές που δεν χειρίζονται καλά voltage μικρότερο από 1.5v είναι θετικό, νομίζω ότι αυτές οι συσκευές είναι ελάχιστες), αλλά αν το συγκρίνουμε με τις καλύτερες μπαταρίες NiMh (π.χ. Eneloop):
α) Οι Xtar είναι 2 φορές πιο ακριβές
β) Χρειάζονται ιδιαίτερο φορτιστή
γ) σταθερό εξωτερικό voltage στα 1.5v, απότομο cutoff. Καθιστά αδύνατη την μέτρηση/εκτίμηση της πληρότητας φόρτισης. Επόμενα μοντέλα της Xtar βελτιώνουν την παραπάνω αδυναμία ρίχνοντας την τάση στα 1.1v κατά το τελευταίο ~5% της χωρητικοτητας, αλλά είναι ακόμα πιο ακριβά (οι μπλε, τελευταίες) ή/και θυσιάζουν χωρητικότητα (οι πράσινες). Επίσης θέλουν διαφορετικό φορτιστή από τις συγκεκριμένες "παλιές" Xtar (λευκές).
δ) λόγω της μετατροπής από το φυσικό voltage του εσωτερικού lithium cell, υπάρχει ένα αναπόφευκτο κόστος στην πολυπλοκότητα της μπαταρίες: πιο πολλά "κινητά μέρη" που μπορούν να χαλάσουν. Υπάρχει και ένα κόστος αποδοτικότητας, αλλά αντισταθμίζεται από την υψηλότερη ενεργειακή πυκνότητα της χημείας λιθίου.
ε) οι καλύτερες NiMh LSD (π.χ. οι άσπρες Eneloop, όχι οι μπλε Eneloop Pro) έχουν επιβεβαιωμένη από πολλαπλές ανεξάρτητες μετρήσεις διάρκεια ζωής σε φορτίσεις με εντυπωσιακά μικρές απώλειες του capacity τους και ελάχιστο self-discharge. Η Xtar δίνει κάποια εντυπωσιακά νούμερα για τις μπαταρίες της (εντυπωσιακά σε σύγκριση με φτηνιάρικες NiMh μπαταρίες, όχι σε σύγκριση με τις Eneloop). Όμως δεν υπάρχουν στην αγορά για αρκετό βάθος χρόνου ώστε να επιβεβαιωθούν ανεξάρτητα, όπως έχουν επιβεβαιωθεί των Eneloop. Το ίδιο και η αξιοπιστία τους. Ακόμη και αν επιβεβαιωθούν, και πάλι δεν δικαιολογούν διπλάσια τιμή μονάδας.
ζ) λόγω του πως λειτουργούν οι περισσότερες συσκευές, η αυξημένη ονομαστική χωρητικότητα σε mWh σπάνια μεταφράζεται σε αυξημένη διάρκεια χρήσης ανά φόρτιση.