Vor einiger Zeit besuchte meine Lieblingsautorin Rena Rossi zum ersten Mal meine Stadt, um ihr neues Buch vorzustellen. Natürlich war ich gut vorbereitet. Ich hatte schon viel früher davon erfahren und bereits viele positive Kommentare darüber gelesen. Also traf ich sie in der öffentlichen Buchhandlung in meiner Stadt. Eine lächelnde, freundliche, nette und liebevolle Frau für alle. Ihre Rede, die Art, wie sie dich ansah und mit dir sprach, war genau das, was ich mir vorgestellt hatte. Ich wurde in meinem Bild von ihr bestätigt. Sie ist genau die Person, die man sich beim Lesen ihrer Bücher vorstellt. Sie ist die Definition von Liebe.
Also begann ich mit Begeisterung "Sterne im Sand" zu lesen. Die Tatsache, dass ich wieder einen kleinen Auszug daraus auf den ersten Seiten des Buches fand, ließ mich lächeln. Frau Rossi weiß sehr gut, wie sie unser Interesse weckt. Ich tauchte sehr früh in ihren Schreibstil ein, da ich lange Zeit keine Bücher gelesen hatte.
Das Lesen von "Sterne im Sand" und die Gewissheit, dass es eine wahre Geschichte ist, ließ mich viel nachdenken. Ist es möglich, dass Menschen solch kraftvolle Lebensgeschichten haben? Ich weiß nicht, ob das ganze Buch auf der wahren Geschichte basiert oder ob Teile davon erfunden wurden. Doch ich habe es wirklich geliebt. Ich reiste mit Alexia nach Hydra, Piräus, Patras, Barcelona, Rom, Zypern und anderen Orten und erlebte eine Vielzahl von Emotionen mit ihnen. Liebe, Schmerz, Aufregung, Wut, Trauer, Enttäuschung... Ich habe sie alle mit Agathoniki, Maximus, Ionas und meinem geliebten Andreas durchlebt. Ich war wütend auf Alexias Entscheidungen, genervt von Maximus' Verhalten, verliebte mich in Andreas' Charakter und war überrascht von Herrn Iakovos. Jeder trug seinen eigenen Beitrag zur Geschichte bei und beeinflusste den gesamten Handlungsverlauf maßgeblich.
Das Buch enthielt viele bezaubernde Beschreibungen, lebendige Erzählungen und gute Dialoge. Doch die Charakterisierung der Helden war nicht einfach. Der Leser wird zum Richter über die Handlungen der Figuren. Denn es ist nicht besonders einfach, in allem, was man liest, objektiv zu bleiben. Man fühlt sich gekränkt, wütend und verwirrt. Aber das Beste ist, sich in die Lage der Helden zu versetzen und zu versuchen, sie zu verstehen, ihr Verhalten zu rechtfertigen, ihre bedeutenden Handlungen und all die Fehler, die jede Person in dieser Geschichte teuer bezahlt hat.
Hauptsächlich haben mich zwei Dinge erneut in Frau Renas Buch enttäuscht. Das große Ausmaß des Buches und ihre Beharrlichkeit darin, Helden mit blondem Haar und blauen Augen zu erschaffen. Was das Erste betrifft, hätte ich lieber weniger Seiten im Buch gehabt, um an einigen Stellen die Wortfülle und Wiederholungen zu vermeiden. Was das Zweite betrifft, hatte ich erwartet, dass es in diesem Buch Helden geben könnte, die sich von denen unterscheiden, denen wir in anderen Geschichten der Autorin begegnet sind, wenn man bedenkt, dass die meisten Helden von Frau Rena in ihren Büchern fast identisch aussehen.
Beim Lesen des letzten Satzes dieses Buches und beim Schließen desselben würde ich gerne den älteren Herrn vor mir haben, der seine Lebensgeschichte Rena erzählt hat. Seine Emotionen und all die Gefühle, die seine Vergangenheit in ihm hervorruft, hautnah miterleben. Im Inneren danke ich ihm für sein Geständnis an Rena. Denn dank ihm bin ich zu magischen Orten gereist und habe für mich unbekannte Emotionen erlebt.
"Sterne im Sand" ist ein kraftvolles Buch, das die Liebe in all ihren Formen preist. Es zeigt die Grenzen der Menschlichkeit auf, feiert die mütterliche Liebe und stellt Freundschaft als das ultimative Gut der Menschheit in den Vordergrund. Es ist ein Buch, das es wert ist, tausendmal gelesen zu werden. Immer wieder. Bis wir alle erkennen, dass alle Sterne am Himmel für jeden von uns sind...
Sterne: 9/10
Πριν λίγο καιρό η αγαπημένη μου συγγραφέας Ρένα Ρώσση επισκέφτηκε την πόλη μου για πρώτη φορά προκειμένου να παρουσιάσει το νέο της βιβλίο. Εγώ φυσικά δεν πήγα απροετοίμαστη. Είχα μάθει γι αυτό πολύ νωρίτερα και ήδη διάβαζα πολλά θετικά σχόλια γι αυτό. Έτσι, τη συνάντησα στο Public της πόλης μου. Μια γυναίκα χαμογελαστή, πρόσχαρη, ευγενική και γλυκιά με όλους. Ο λόγος της, ο τρόπος που σε κοιτούσε και σου μιλούσε ήταν αυτό ακριβώς που φανταζόμουν. Επιβεβαίωθηκα για την εικόνα που είχα σχηματίσει για εκείνη. Είναι ακριβώς ο άνθρωπος που πλάθεις στο μυαλό σου διαβάζοντας τη βιβλία της. Είναι ο ορισμός της αγάπης.
Ξεκίνησα λοιπόν να διαβάζω το "Αστέρια στην άμμο" με ενθουσιασμό. Το γεγονός ότι για ακόμη μια φορά συνάντησα στις πρώτες σελίδες του βιβλίου ένα μικρό απόσπασμα αυτού με έκανε να χαμογελάσω. Η κυρία Ρώσση ξέρει πολύ καλά πως να κινεί το ενδιαφέρον μας. Από πολύ νωρίς μπήκα ξανά στο πνεύμα της γραφής της πολυαγαπημένης μου συγγραφέα καθώς απείχα για πολύ καιρό από την ανάγνωση βιβλίων.
Διαβάζοντας το "Αστέρια στην άμμο" και γνωρίζοντας ότι πρόκειται για αληθινή ιστορία προβληματίστηκα αρκετά. Είναι δυνατόν να υπάρχουν άνθρωποι με τόσο δυνατές ιστορίες ζωής; Δε γνωρίζω αν όλο το βιβλίο αναφέρεται στην πραγματική ιστορία ή αν έχουν παρθεί κομμάτια αυτής. Ωστόσο, την αγάπησα αληθινά. Ταξίδεψα μαζί με την Αλεξία στην Ύδρα, στον Πηραιά, στην Πάτρα, στη Βαρκελώνη, στη Ρώμη, στην Κύπρο και σε άλλες ακόμη περιοχές και ένιωσα μια πληθώρα συναισθημάτων μαζί τους. Αγάπη, πόνο, συγκίνηση, αγανάκτηση, λύπη, στενοχώρια, απογοήτευση... όλα τα βίωσα μαζί την Αγαθονίκη, τον Μάξιμο, τον Ίωνα και τον αγαπημένο μου Ανδρέα. Θύμωσα με τις επιλογές της Αλεξίας, εκνευρίστηκα με τη συμπεριφορά του Μάξιμου, ερωτεύτηκα τον χαρακτήρα του Ανδρέα και εξεπλάγην με τον κύριο Ιάκωβο. Ο καθένας έβαλε το δικό του ληθαράκι στην όλη ιστορία και επηρέασε σημαντικά την όλη υπόθεση.
Το βιβλίο περιείχε πολλές μαγευτικές περιγραφές, ζωντανές αφηγήσεις και καλούς διαλόγους. Η ηθογράφηση των ηρώων όμως δεν ήταν εύκολη. Ο αναγνώστης γινόταν κριτής των πράξεων των ηρώων του. Διότι, δεν είναι ιδιαίτερο εύκολο να μείνεις αντικειμενικός σε όλα όσα διαβάζεις. Πισμώνεις, θυμώνεις, προβληματίζεσαι. Το καλύτερο όμως είναι να βάζεις τον εαυτό σου στη θέση των ηρώων και να προσπαθείς να τους καταλάβεις, να δικαιολογήσεις τη συμπεριφορά τους, τις βαρυσήμαντες πράξεις τους και όλα εκείνα τα λάθη που πλήρωσε ακριβά το κάθε πρόσωπο αυτής της ιστορίας.
Κυρίως δύο πράγματα με δυσαρέστησαν για ακόμη μια φορά στο βιβλίο της κυρίας Ρένας. Η μεγάλη έκταση του βιβλίου και η επιμονή της στην δημιουργία ηρώων ξανθών γαλανομάτιδων. Όσον αφορά το πρώτο, θα προτιμούσα το βιβλίο να είχε λιγότερες σελίδες αποφεύγοντας σε κάποια σημεία τον πλατιασμό και τις επαναλήψεις. Όσον αφορά το δεύτερο, περίμενα ότι αυτό το βιβλίο ίσως να υπήρχαν ήρωες διαφορετικοί από αυτούς που έχουμε συναντήσει σε άλλες ιστορίες της συγγραφέως αν αναλογιστεί κανείς ότι οι περισσότεροι ήρωες της κυρίας Ρένας στα βιβλία της είναι σχεδόν ίδιοι εμφανισιακά.
Διαβάζοντας την τελευταία πρόταση αυτού του βιβλίου και κλείνοντάς το θα ήθελα να είχα μπροστά μου τον ηλικιωμένο εκείνο κύριο που αφηγήθηκε την ιστορία της ζωής του στη Ρένα μας. Για να αντικρίσω από κοντά τη συγκίνησή του και όλα εκείνα τα συναισθήματα που του προκαλεί το παρελθόν του. Κατά βάθος όμως τον ευχαριστώ γι' αυτή του την εξομολόγηση στη Ρένα μας. Διότι χάρη σε αυτόν ταξίδεψα σε μέρη μαγικά και βίωσα συναισθήματα πρωτόγνωρα για μένα.
Το "Αστέρια στην άμμο" είναι ένα δυνατό βιβλίο που υμνεί την αγάπη σε όλες τις μορφές της. Προβάλλει τα όρια του ανθρώπου, εξυμνεί την μητρική αγάπη και προτάσσει τη φιλία ως υπέρτατο αγαθό του ανθρώπου. Είναι ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί χίλιες φορές. Ξανά και ξανά. Μέχρι να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι όλα τα αστέρια του ουρανού είναι για όλους...
Αστέρια: 9/10